Αγαπημένη αρχαία ελλήνική!

Το αίτημα της φιλολόγου σε μένα και την Ιωάννα για το άρθρο σχετικά με την αρχαία ελληνική για το περιοδικό του σχολείου κατέληξε στις πάρακάτω γραμμές

Αρχαία ελληνικά, ένα δύσκολο μάθημα φτιαγμένο για να ταλαιπωρεί τους μαθητές, ή ένας ενδιαφέρον τομέας για να μελετήσει κανείς?

Σε κάθε μαθητή Α’ λυκείου δίδεται μία λίστα με τα μαθήματα που θα επιλέξει να «υποστεί» την επόμενη σχολική χρονιά. Τα κουτάκια δίπλα στις λέξεις «αρχαία ελληνικά» μένουν συνήθως κενά, καθώς όλο και λιγότεροι μαθητές «τολμούν» να τα γεμίσουν.

Τα τμήματα με επιλογή τα αρχαία ελληνικά απαρτίζονται αποκλειστικά από μέλλοντες δικηγόρους, ψυχολόγους και μερικούς, υπό εξαφάνιση, φιλολόγους. Η καλλιέργεια που μπορεί να προσφέρει η γνώση της αρχαία ελληνικής αφήνει τους πλείστους παγερά αδιάφορους καθώς άλλο μόρφωση και άλλο καλλιέργεια.

Για τους μαθητές του πρακτικού, τα αρχαία αποτελούν παπαγαλία, εύκολη λύση. Δεν δοκίμασαν βλέπετε ποτέ, να συνδυάσουν το συντακτικό με τη γραμματική…. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η εκμάθηση της αρχαία ελληνικής οξύνει την κριτική σκέψη ενώ εξασκεί τις ικανότητες οργάνωσης του μαθητή. Ο νομπελίστας φυσικός Β. Χάιζενμπεργκ είπε: «η μεγαλύτερη πνευματική μου άσκηση ήταν η θητεία μου στην αρχαία ελληνική». Η συστηματική μελέτη και η απόλυτη συνέπεια καθίστανται απαραίτητα συστατικά για την επιτυχία.

Και ενώ σε μας προκαλεί γέλιο ή και κλάμα καμιά φορά, η άγνοια του… ποιος έγραψε την «Ομήρου Ιλιάδα»: τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται στα πιο σπουδαία πανεπιστήμια του κόσμου και στα σχολεία πολλών ευρωπαϊκών χωρών! Βλέπετε από τη μία το ευρωκοινοβούλιο χρησιμοποιεί ως ερώτηση γνώσεως στα μαθητικά του προγράμματα «Ποιος είπε «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα» κι εμείς αναρωτιόμαστε ακόμα; «ποιος άραγε ήταν ο Σωκράτης;» 

Κάθε κλάδος, κάθε επιστήμη μπορεί να βρει χρήσιμη βιβλιογραφία κάνοντας αναγωγή στην αρχαία ελληνική καθώς οι μαθηματικοί ξεκίνησαν από το Θαλή και τον Πυθαγόρα, οι φυσικοί χρωστούν πολλά στον Αριστοτέλη και τον Αρχιμήδη. Η Θέτις ακόμα δέχεται τους όρκους των δικηγόρων, ενώ κάθε  πτυχιούχος γιατρός έχει δώσει τον όρκο του Ιπποκράτους. Οι επίδοξες Μήδειες και οι επίδοξοι Αγαμέμνονες  που ονειρεύονται να παίξουν στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο οφείλουν μεγάλες ευχαριστίες στο Σοφοκλή τον Αισχύλο, τον Ευριπίδη και τον Αριστοφάν.

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και κατ’ επέκτασην η γλώσσα συνδυάζεται άμεσα με την κουλτούρα το πνεύμα, τον ανθρωπισμό και τη γνώση. Επί αναγέννησης, όταν έγινε στροφή προς τους ανθρωπιστικούς κλάδους ο ρόλος των αρχαίων ελληνικών ήταν μείζων.

Είναι τουλάχιστον τρομακτικό να ακούς δημοσιογράφους, πολιτικούς και πόσο μάλλον μαθητές να αναφέρονται σε κάποιο «φωνήεν-το» ή στους στρατιώτες του «δεύτερου παγκόσμιου πόλεμου»  ή ακόμα σε κάτι που «έλπιζαν» να συμβεί…. Και τα «λάθη» αυτά, επαναλαμβάνονται, και επαναλαμβάνονται με αποτέλεσμα την «καθιέρωση τους». Το μάθημα λοιπόν των αρχαίων ελληνικών, η εξοικείωση με τη γλώσσα, συμβάλει στον τερματισμό τέτοιων φαινομένων που κατακερματίζουν τη γλώσσα μας. Πέραν της σωστής χρήσης της γλώσσας, βοηθούν στη βελτίωση της ορθογραφίας καθώς εμβαθύνουν στην ετυμολογία των λέξεων. Συν τοις άλλοις συμβάλλουν στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου πράγμα ιδιαίτερα χρήσιμο ακόμα και στο μάθημα των νέων ελληνικών.  

Τα αρχαία ελληνικά δεν αποτελούν ξένη γλώσσα, κάτι άγνωστο και «άσκοπα δύσκολο», εν αντιθέση με τις πεποιθήσεις πολλών. Τα αρχαία ελληνικά είναι… ελληνικά, τα ελληνικά σε παλιότερη μορφή. Εν αρχή η μελέτη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας συνάδει φυσικά και με τη μελέτη της ελληνικής ιστορίας, του ελληνικού πολιτισμού και της εξέλιξης της κουλτούρας. Επιπρόσθετα μαθαίνοντας αρχαία αντιλαμβανόμαστε την αρχαιοελληνική προέλευση πολλών ιδιωματικών στοιχείων και πόσον μάλλον της κυπριακής διαλέκτου. Είναι πολλά τα στοιχεία που δεν έχουμε αλλάξει, λόγου χάρη, το χαρακτηριστικό «ν» το οποίο προσθέτουμε ευθαρσώς ως κατάληξη. Η χρήση της φράσης «έδοξεν μου» δε μας έδοξεν τυχαία καθώς προέρχεται από το αρχαίο «δοκέω-δοκῶ» τοπερ μεθερμηνευόμενον εστί: πιστεύω, νομίζω, θεωρώ και λοιπά συναφή. 

Εν τέλει η μείωση των μαθητών που επιλέγουν το μάθημα είναι σίγουρα ζημιογόνα τόσο για τη γλώσσα όσο και για τον πολιτισμό…

Άρτεμις και Ιωάννα

ΕΡΤ....

Καιρός να αποκτήσουμε περισσότερες γνώσεις περί χούντας

Θυμάστε κάποτε, όχι πολύ παλιά, πριν πέντε έξι χρόνια, στο δημοτικό που μας μιλούσαν για τη γιορτή του πολυτεχνείου; Θυμάστε που μας εξηγούσαν με απλά λόγια γιατί και πώς? Που μας λέγανε για τη χούντα σαν κάτι που πέρασε; Που μας μιλούσαν για τη δημοκρατία σαν κάτι αυτονόητο και ακατάλυτο; Θυμάστε; Ε ψέματα μας λέγανε τελικά…

Δυστυχώς εμείς στο δημοτικό δε δίναμε και πολύ σημασία σ’ αυτά, έτσι είπε και η ελληνική κυβέρνηση «δεν κλείνουμε την ΕΡΤ να μάθουν και τα παιδάκια τι είναι χούντα;» Γιατί αυτό είναι και το μόνο που θα κερδίσουμε με το κλείσιμο της ΕΡΤ, εξαίροντας πάντα τα λαϊκά άσματα που είχαμε μία ελπίδα να μην αποστηθίσουμε. 

Για σας που αμφιβάλλετε για το κατά πόσον το γεγονός αποτελεί κατάλυση της δημοκρατίας ας πάρουμε τα γεγονότα απ’ την αρχή. Σας θυμίζει κάτι η ξαφνική εξουσιοδότηση στα ΜΑΤ ώστε να κλειδώσουν τους πομπούς; Σας θυμίζει κάτι η, από αστυνομικούς, εκκένωση της ΕΡΤ; Σας θυμίζει κάτι η οριακά συνταγματική απόφαση της κυβέρνησης που δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει κανέναν; Σας θυμίζει αυτά που μαθαίναμε στο δημοτικό ε;

Και εδώ είναι που αναρωτιόμαστε τι απέγινε ο πολιτισμός… ο πολιτισμός αυτών που θεωρούν πώς το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι θετικό γεγονός αφού θα πληρώνουν 4 ευρώ λιγότερα κάθε μήνα, λέμε τώρα, θετικό αφού δεν θα υπάρχει, λένε, κατευθυνόμενη ενημέρωση από την κυβερνητική ραδιοτηλεόραση γιατί ως γνωστόν τους ιδιωτικούς σταθμούς χαρακτηρίζει απόλυτη αμεροληψία έτσι; Εσείς που ασπάζεστε τις πιο πάνω απόψεις μπορείτε ελεύθερα να γιορτάσετε το γεγονός παρακολουθώντας ξανά και ξανά επαναλήψεις των ίδιων σειρών, ενημερωθείτε για το φλέγον ζήτημα «τι φόραγε η κάθε ξανθιά χθες στο πάρτυ που πήγε» και μάθετε το μέλλον σας από τους αστρολογικούς χάρτες των πρωινάδικων, αν προσέξετε καλά στο βάθος των αστερισμών το μέλλον διαγράφετε ιδιαίτερα χλωμό.

Κι εμείς, εδώ στην Κύπρο, που αιώνες τώρα ακολουθούμε βήμα, βήμα τα χνάρια της Ελλάδας ας ετοιμαστούμε να καλωσορίσουμε κι εμείς σε μερικά χρόνια το νέο καθεστώς.  

Εύχομαι λοιπόν τα περαστικά μου στον ελληνικό πολιτισμό και τα συλλυπητήρια μου στην δημοκρατία! 

Ανευθυνότητα συνοδευόμενη από ανεσθησία

Μερικοί άνθρωποι είναι η ανευθυνότητα προσωποποιημένη. Είναι απαράδεκτο να αμελείς μία υποχρέωση αλλά κατανοητό. Αυτό που αδυνατώ να κατανοήσω είναι η αναισθησία που διακατέχει κάποιους σε περιπτώσεις που η δική τους αμέλεια στοιχίζει σε άλλους!

Τρανό παράδειγμα λοιπόν ανευθυνότητας συνοδευόμενης από αναισθησία είναι και η σημερινή μου εμπειρία σε μία εξέταση. Μετά από πολλά τηλεφωνήματα και πολλά mail ώστε να επιβεβαιώσω πως η περσινή «αμέλεια» δε θα επαναληφθεί» είχα πειστεί πια πως αυτή τη φορά θα έχω όντως μεγεθυμένο γραπτό. Όπως αντιλαμβάνεστε τελικά μου δόθηκε το γραπτό με τα μικρά γράμματα εκ των οποίων μπορούσα να διαβάσω μόνο τα κεφαλαία. Όταν το ανέφερα στην «υπεύθυνη» μου δήλωσε ότι δεν την ενημέρωσαν και θα πήγαινε αμέσως να διευθετήσει το θέμα. Μετά από είκοσι λεπτά αγχωτικής αναμονής η «υπεύθυνη» έφτασε με μερικές κόλλες διπλάσιου μεγέθους. Τελικά είχε μάλλον μεγεθύνει μόνο το χαρτί από Α4 σε Α3 αφού τα γράμματα εξακολουθούσαν, για μένα, να αποτελούν γραμμούλες και κύκλους μπερδεμένα μεταξύ τους. Τελικά στα σαράντα λεπτά μετά την έναρξη της εξέτασης ξεκίνησα κι εγώ να γράφω. Ευτυχώς ο χρόνος που έχασα μου δόθηκε στο τέλος. Οφείλω να ομολογήσω ότι η εμπειρία αυτή παρά τα νεύρα και την αναστάτωσή μου ήταν κάπως καλύτερη από το αμετακίνητο βλέμα της κυρίας με την οποία είχα απομονωθεί σε ένα δωμάτιο για να γράψω πέρσι. Βλέπετε εγώ και η ανευθυνότητα των ατόμων αυτών είχαμε ξαναγνωριστεί. Απλά φέτος χρησιμοποίησα ως αίθουσα αναμονής μέχρι να γράψω την αίθουσα όπου βρίσκονταν και οι υπόλοιποι εξεταζόμενοι, φαντάζομαι για πρωτοτυπία.

Η «υπεύθυνη» προσπάθησε να φανεί ειλικρινής όταν απολογήθηκε για το γεγονός και «ευχήθηκε ολόψυχα» να τα πήγα καλά στην εξέτασή μου. Δεν ήθελε όπως καταλαβαίνετε «να το κάνω θέμα». Δυστυχώς είναι τόσο καλή ηθοποιός όσο και υπεύθυνο άτομο!    

Εν τέλει κατέληξα να αλλάζω τη γνώμη μου σε ότι αφορά το γεγονός ότι η ενσυναίσθηση και η κατανόηση αποτελούν φυσικά χαρακτηριστικά κάθε ανθρώπου. Απλά καλό θα ήταν όσοι δεν διακατέχονται από αυτά να αποφεύγουν να εμπλέκονται στην εκπαίδευση αφού αυτό μας στοιχίζει.

Για γέλια ή για κλάματα?

Με τα όσα διαβάζω δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω, να γελάσω, ή να μεταναστεύσω!Βρήκα το πάρα κάτω άρθρο στο ίντερνετ. Δεν ξέρω ποιος το έγραψε, όμως λέει πικρές αλήθειες. 

1. Εβάλλαμε εμείς τζιε οι ξένοι (Ρώσσοι, Καλαμαράδες, Εγγλέζοι κ.λπ.) τις καταθέσεις μας στις 2 μεγάλες τράπεζες μας, Τράπεζα Κύπρου (ΤΚ) τζιε Λαϊκή Τράπεζα (ΛΤ) έναντι ενός εξωπραγματικά ψηλού επιτοκίου που εν υπήρχε πουθενά στην Ευρωζώνη.
2. Εμείς εψηφίζαμεν τα Διοικητικά Συμβούλια (ΔΣ) των 2 τραπεζών ΤΚ τζιε ΛΤ.
3. Τα ΔΣ που εμείς εψηφίζαμε επαίρναν εμαζεύκαν τούτην ούλλην την απίστευτην ρευστότητα, δεν εξέραν τι να την κάμουν, τζιε εκάμναν super risky investments για να δείχνουν super κέρδη. Επίαν στην Ελλάδα, επίαν στην Ρωσσία, επίαν στην Σερβία, επίαν στην Ρουμανίαν, επίαν στην Αγγλία, εν έμεινε καντούνι της Ευρώπης που εν επίαν οι γκουρού τραπεζίτες μας, εκ Καϊμακλίου τζιε Άι Δεμέτη ορμώμενοι, για να το παίξουν “expert bankers” ανά την Ευρώπην.
4. Τα ΔΣ που εμείς εψηφίζαμεν, εγοράζαν τοξικά-απόβλητα ομόλογα της Ελλάδας σε χαμηλές τιμές για να τα πουλήσουν πίσω του Ελληνικού κράτους σε πιο ψηλές τιμές για να δείχνουν παραπάνω super κέρδη. (Κατακρίβειαν εν τα εγοράσαν, αλλά τα εξιφορτώσαν πάνω στους φωστήρες μας οι «αχάπαροι» Γερμανοί της Deutche Bank.)
5. Που τα super κέρδη των τραπεζών επληρωνούμαστεν ούλλοι εμείς οι μέτοχοι (καμιάν 200,000 Κυπραίοι) super μερίσματα, super δωρεάν μετοχές, super δικαιώματα προτίμησης κ.λπ.
6. Που τα super κέρδη των τραπεζών τα ΔΣ επληρώναν τους εαυτούς τους τζιε τους διευθυντάδες των τραπεζών μας super bonuses εκατομμυρίων.
7. Που τα super κέρδη των τραπεζών οι υπαλλήλοι των τραπεζών επαίρναν super ωφελήματα, super μισθούς, super ταμεία προνοίας, super εφάπαξ σύνταξης (μέχρι τζιε 1 εκατομμύριο έκαστος σε κάποιες περιπτώσεις), προνόμια που τους εξασφάλιζαν οι super συνδικαλιστές εργατοπατέρες ΧατζηκωστοΚυριτσοΧατζηπέτρου.
8. Εμείς επιάνναμεν super τόκους πας τις καταθέσεις μας 5% τζιε 6%, αντί 0.5% που έπιαννεν ούλλος ο κόσμος σε ούλλην την Ευρώπη.
9. Εμείς επιερώναμεν τους λογιστές, ελεγκτές, δικηγόρους τζιε άλλους συμβούλους μας super αμοιβές για να μας συμβουλεύκουν πως να συντηρούμεν τούντο «ωραίον σύστημαν που εστήσαμεν» πάνω σε χάρτινες βάσεις (5%-6% επιτόκια στο ευρώ vs 0.5% σε όλες τις άλλες χώρες τις ευρωζώνης – δεν χρειάζεται να είσαι rocket scientist για να καταλάβεις ότι τούντο σύστημαν κάποτε θα γύρει).
10. Το κράτος μας επιερώνετουν super φόρους από τα super κέρδη των τραπεζών μας τζιε τους super τόκους τους δικούς μας.
11. Το κράτος μας εδιόριζεν μας εμάς, τα αδέρφκια μας, τους συγγενείς μας, τον γιον μας («εν καλός ο μιτσίς σιόρ, εν σπουδασμένος της Αγγλίας, εν τελειωμένος του Λοντίνου» – εν έκαμνε clarify ότι ναι μεν εσπούδασεν «στο Λονδίνο» αλλά στο… University of Wolverhampton νούμερον 367 στα rankings, τζιε άφηννεν να εννοηθεί ότι ετέλειωσεν στο ….London School of Economics) με super μισθούς, super ΑΤΑ, super συνταξιοδοτικά ωφελήματα, στην Κυβέρνηση, στες Κυπριακές Αερογραμμές, στην Eurocypria, στην CYTA, στην ΑΗΚ κ.λπ.
12. Εμείς επληρώναμεν την Κοκούλλαν τηλεφωνήτριαν στο δημόσιον 2,000 ευρώ τον μήνα για την πολλά δύσκολην δουλειάν να...απαντά τα τηλέφωνα, τον Μήτσιον αρκάτην στο Τμήμαν Υδάτων 2,500 για να φακκά γυρόν τα χωρκά τζιε να πίννει καφέν στον καφενέν του Κκελετζή στο Αρεθκιού ως η ώρα 2.30 το μεσημέριν με το διπλοκάμπινον της υπηρεσίας, τον Αντωνάκην δάσκαλον συνδικαλιστήν της ΟΕΛΜΕΚ 3,500 για να δουλεύκει 7 μήνες τον χρόνον ως τις 2 το μεσημέριν τζιε να φκάλλει αλλότοσα αφορολόγητα που τα ιδιαίτερα, την Τζούλια γκαρσόνι του αέρα στην Cyprus Airways 5,000 ευρώ τον μήναν για να βάλλει καβέν τζιε να σερβίρει σάντουϊτς, τον Τόνυ 30 χρονών κοπελλούϊν στο Private Banking της Λαϊκης 8,000 ευρώ τον μήναν για να τα κνίθει ούλλη μέρα τζιε να κάμνει business lunch με Ρώσσους money launderers στην Πυξίδαν, τον κύριον Ανδρεάκη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, 10,000 μιστόν τον μήναν plus 60,000 τον χρόνον που ευρωπαϊκα project για να παριστάνει τον προφεσσορ του Χάρβαρτ τζιε να διδάσκει 3 ώρες την εφτομάαν, τζιε τον Χριστάκην 12,000 ευρώ τον μήναν αφορολόγητα που…εσπούδασεν 20 μήνες για να γινεί λεωφοριατζής του αέρα πιλόττος της Cyprus Airways. Επαράγαμεν το απόλυτον τίποτα ως οικονομία τζιε ετρώαμεν το ούτσσιαλιν μας, την στιγμήν που στην Ελλάδα ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ πιάννει 1,750 ευρώ, οι καθηγητές πανεπιστημίου 1,200 ευρώ τζιε σε άλλες Ευρωπαϊκες χώρες παράγουν τζιε εξάγουν τα πάντα τζιε πιάννουν τους μισούς μισθούς που εμάς.
13. Εμείς εψηφίσαμεν για προηγούμενον πρόεδρον μας τον κύριον υπεύθυνον της κατάρρευσης μας, τον απόλυτον αχάπαρον, τον Αρτεμάκη της πολιτικής ("εγώ εν τζιε"…) ο οποίος που τα μέσα του 2011 που δεν μας εδανείζαν πλεόν οι αγορές αρκέψαμεν τζιε ερουφούσαμεν τα δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων του ELA σαν τα στραγάλια, ο οποίος πρόεδρος ούτε καν εμίλαν τους Ευρωπαίους όταν τον επροειδοποιούσαν «πάρε μέτρα τζιε η φουσκαροφουσκάτσα σου εν να σπάσει». Αντίθετα επίεννεν στες Βρυξέλλες τζιε ελάλεν τους «είμαι κουμμουνιστής τζιε είμαι περήφανος… οι αγορές σας εν κλεφταράδες των λαών», τζιε εθωρούσαν τον τα πλάσματα τζιε εδιερωτούνταν αν ήταν πρόεδρος κράτους της Ευρωζώνης, ή απλώς κάποιος παγωτάρης που επέρναν πόξω τζιε είδεν φως τζιε εμπήκεν μέσα.
14. Εμείς εδιορίσαμεν, μέσω του αχάπαρου,τον Διοικητήν της Κεντρικής που άφηκε ένα τραπεζικό πτώμα, την Λαϊκή, να ρουφήσει 10 δισεκατομμύρια ώσπου να γίνουν εκλογές, απλώς τζιε μόνον για να μεν γύρει η τράπεζα επί κυβέρνησης Χριστόφκια τζιε να κληρονομήσει τον βόθρον ο Αναστασιάδης.
15. Εμείς εψηφίσαμεν τους 56 βολευτές μας,οι οποιοι τον Ιούνην του 2012 εδώκαν 1.8 δισεκατομμύρια του τραπεζικού πτώματος τζιε εν επρόσεξαν ότι είσιεν ήδη πάρει 5 δισεκατομμύρια ELA, διότι (άκου δικαιολογίαν!)…ήταν στην σελίδαν 63 του κειμένου, τζιε… εν επρολάβαν να το θκιαβάσουν!
16. Εμείς εψηφίσαμεν τον νέον πρόεδρον που τζίνος τζιε οι σύμβουλοι του ενώ ήξεραν ή έπρεπε να ξέρουν ότι ετέθηκεν θέμα να κόψουν το ELA της Λαϊκής που τις 21 Ιανουαρίου 2013, τζιε με 1,000 παρακάλια τελικά εδώσαν μας 2 μήνες παράτασην λόγω εκλογών, επίεν στις 15 Μαρτίου στο Eurogroup απροετοίμαστος τζιε όταν του εθέσαν θέμα ELA των Κυπριακών Τραπεζών επίεν να κάμει τον Ράμπο τζιε είπεν τους «φέφκω», τζιε είπαν του «έτην τζιαχαμέ την πόρταν»… τζιε εστράφην πίσω!
17. Εμείς εψηφίσαμεν τον νέον πρόεδρον που κατά τύχης λλίες μέρες πριν το Euro Group ο γαμπρός του έφκαλλεν έναν καρατέλλον εκατομμύρια στο εξωτερικόν για να πιερώσει αγοράν γης …στην Κύπρον.
18. Εστήσαμεν μια χαρά το πλυντήριον μας βασιζόμενοι στα πιο ψηλά επιτόκια της Ευρωζώνης τζιε ετρώαμεν ούλλοι που γυρόν ως το 2012. Πριν το 2012 οι Ευρωπαίοι εσουξουλούσαν μας μεν για το τραπεζικόν μας σύστημα… «ρε κοπέλλια εστήσετε μεγάλον πλυντήριον, κάμετε κάτι, θωρούν σας…» αλλά εμείς δεν τους εβάλλαμεν φτιν διότι δεν εχρειαζούμαστεν δανεικά που λλόου τους. Τούτη η ιστορία εκράτησεν ως τον Ιούνην του 2012 που εχρειαστήκαμεν δανεικά για να συνεχίσουμεν το party…
Όταν τα super risky investments των τραπεζών μας εκάμαν back fire τζιε εγύραν ούλλα πάνω μας, κλαίμεν σαν τα μουνιά τζιε θέλουμεν να πληρώσουν τες ζημιές των τραπεζών τζιε τον λοαρκασμό του party ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, αλλά ο φορολογούμενος Γερμανός, Ολλανδός, Φιλανδός κ.λπ. ο οποίος δουλεύκει σαν το ΧΤΗΝΟΝ ούλλη μέρα τζιε παράγει προϊόντα ανταγωνιστικά που πουλιούνται σε όλο τον κόσμο, τζιε ο οποίος ΔΕΝ ΕΙΧΕΝ ΕΤΣΙ SUPER ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΖΙΕ ΟΦΕΛΗΜΑΤΑ ΣΑΝ ΕΜΑΣ τζιε ο οποίος ζει σε ένα διαμέρισμα 50 τετραγωνικών τζιε οδηγεί ένα Peugeoυδι 11 αλόγων, τζιε όταν έρκετουν στην Κύπρο τζιε εθώρεν ΕΜΑΣ πως εζιούσαμεν, εδιερωτάτουν τι στ’ ανάθεμα κάμνουμεν εμείς σωστά τζιε εκείνος λάθος, τζιε εμείς ζιούμεν σαν τους μαχαραγιάδες μες τες οκέλλες των 500 τετραγωνικών, με τα εξοχικά στον Πρωταρά «πας στο τζύμμαν» με τες Mercendares των 35 αλόγων, με τα ΒΜW των 20 αλόγων «του μιτσί» που του το επιάαμεν δώρον γιατί έκαμεν το μεγάλον και συγκλονιστικόν κατόρθωμαν να… "φκάλει τον στρατόν", τζιε το AUDI TOUAREG 30 αλόγων της γαινέκας για να χωρεί το ψούμνισμα άμαν πηένει στο Άρφα Μέγα «με την φιλιππινεζού».


Τώρα που έσκασε η ΦΟΥΣΚΑ ΜΑΣ μες στα σιέρκα μας γυρεύκουμε το λάθος τζιε ξιτιμάζουμεν τους Ευρωπαίους ότι εν τζίνοι που φταιν για τα κακά μας. Πάντα ΦΤΑΙΝ ΜΑΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ! Ε,λοιπον,ΟΧΙ, ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ για το χάλιν μας, άλλος λιγότερο (διότι εψήφιζεν τζίνους που εψήφιζεν), τζιε άλλος περισσότερον (διότι έκλεφκεν που μες το συρτάριν).
Εδώ τζιε πάρα πολλά χρόνια, ΟΛΟΙ οι πιο κάτω εκάμναμεν ένα μεγάλο ΠΑΡΤΥ, το οποίον είχαμε την ψευδαίσθηση ότι εν θα ετέλειωνεν ποττέ

Η ρατσιστική ηλιθιότητα

Η ρατσιστική ηλιθιότητα

Μάρτιος 2011 για το περιοδικό The dance way:

Ο ρατσισμός είναι βία. Πνευματική, ψυχολογική, σωματική. Η βία γεννά φόβο, αναγκάζει τους ανθρώπους που την δέχονται να την ανέχονται αν δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν. Διότι ρατσιστικά εκφράζονται οι πολλοί απέναντι στους λίγους, αυτοί που νιώθουν δυνατότεροι και επικρατέστεροι . Ποτέ οι λίγοι δεν ασκούν ρατσιστική βία στους πολλούς. Οι ρατσιστές κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι πάρα πολλοί, αλλά εκμεταλλεύονται την σιωπή των πολλών και παριστάνουν ότι τους εκφράζουν. Γι’ αυτό και απέναντι στον ρατσισμό δεν πρέπει να σωπαίνουμε. Η σιωπή μας ερμηνεύεται σαν ανοχή.

Οι ρατσιστές υποτιμούν οτιδήποτε είναι διαφορετικό από αυτό που οι ίδιοι νομίζουν ότι είναι το “φυσιολογικό”. Υποτιμούν και επιτίθενται , ασκούν βία, πνευματική, ψυχολογική ακόμα και σωματική.  Ενάντια σε άτομα διαφορετικής φυλής, καταγωγής, χρώματος, θρησκείας, αλλά και ενάντια σε άτομα με αναπηρία ή και στους ομοφυλόφιλους.

Η ηλιθιότητα της ρατσιστικής σκέψης, άποψης και ιδεολογίας είναι το κύριο χαρακτηριστικό της. Δεν είμαι βέβαιη γιατί, ούτε μπορώ να το εξηγήσω, αλλά η παρακάτω ιστορία που διάβασα σε μιά ιστοσελίδα μου φάνηκε πολύ καλό παράδειγμα για το τι σημαίνει ρατσιστική ηλιθιότητα. Η ιστορία αναφερόταν σε μια γυναίκα η οποία ήταν λευκή και ζούσε στη νότιο Αφρική την εποχή της κυριαρχίας του ρατσιστικού καθεστώτος του απαρτχάϊντ. Η λευκή λοιπόν γυναίκα, στα 24 της χρόνια είχε ένα σοβαρό ατύχημα με αποτέλεσμα να αυξηθεί η μελανίνη στο σώμα της. Υπενθυμίζω, μιλάμε για την εποχή που ήταν τέτοια η εκμετάλλευση των μαύρων που οι λευκοί τους απαγόρευαν ακόμα και να τους απευθύνουν τον λόγο. Για 24 χρόνια η κοπέλα ήταν λευκή και ... ζούσε ως ανώτερη. Η ίδια ανώτερη κοπέλα όταν το ... χρώμα της άλλαξε ως εκ θαύματος έγινε ... κατώτερη.

Σην συνέντευξή της που διάβασα στην ιστοσελίδα, περιγράφει πως από την μιά μέρα στην άλλη άλλαξε η ζωή της, πως έγινε στόχος των ρατσιστών και αντιμετωπιζόταν σαν ένας άνθρωπος χωρίς καθόλου δικαιώματα. Για μένα, χωρίς να μπορώ να εξηγήσω με ακρίβεια το γιατί, αυτή η ιστορία δείχνει ότι ο ρατσισμός είναι η απόλυτη ηλιθιότητα. Δεν υπακούει σε καμμιά λογική, παρά μόνο στην λογική των ηλιθίων. Το ίδιο συμπέρασμα βγάζω όταν σκέπτομαι ότι ο μεγάλος συγγραφέας Όσκαρ Ουάιλντ είχε καταδικασεί σε καταναγκαστικά έργα δύο χρόνων λόγω των ερωτικών του επιλογών.

Μπορεί οι ρατσιστές να είναι ηλίθιοι, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι και επικίνδυνοι . Οπως έχει αποδειχτεί είναι εγκληματικά επικίνδυνοι, ιδιαίτερα εάν σωπαίνουμε απέναντί τους και τους επιτρέπουμε να κυριαρχούν. Τα μεγαλύτερα ρατσιστικά εγκλήματα της σύγχρονης ιστορίας διαπράχθηκαν από τον Αδόλφο Χίτλερ. Κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πόλεμου δολοφονήθηκαν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι εβραϊκής καταγωγής και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι με αναπηρία ή ψυχικές ασθένειες ή ομοφυλόφιλοι. Ολοι αυτοί οι εκατομμύρια άνθρωποι υπήρξαν θύματα του ναζισμού, δηλαδή της μετεξέλιξης της ρατσιστικής ηλιθιότητας σε πολιτική ιδεολογία.   

Αναρωτιέμαι γιατί υπάρχουν άνθρωποι που υποτάσσονται στην ρατσιστική ηλιθιότητα και γίνονται ρατσιστές. Η απάντηση που συχνά ακούω γύρω μου είναι ότι η αιτία της ρατσιστικής συμπεριφοράς είναι ο φόβος για το διαφορετικό. Δηλαδή ότι οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί με το οτιδήποτε άγνωστο, η καχυποψία τους δημιουργεί ανασφάλεια και η ανασφάλεια προκαλεί επιθετικές και ρατσιστικές στάσεις και συμπεριφορές. Η συγκεκριμένη απάντηση δεν με πείθει, διότι λιγότερο ή περισσότερο όλοι είμαστε επιφυλακτικοί με το οτιδήποτε άγνωστο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι γινόμαστε ρατσιστές απέναντί του. Εγώ πιστεύω ότι η αληθινή αιτία που κάποιοι γίνονται ρατσιστές είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχουν. Θέλουν να  εξυψώνονται οι ίδιοι ως “σημαντικοί” απέναντι στους άλλους και κυρίως απέναντι στον εαυτό τους μειώνοντας το οτιδήποτε “ξένο” και διαφορετικό.

Στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια ο ρατσισμός αυξάνεται. Οι πιό πολλοί που το συζητάνε λένε ότι αυτό συμβαίνει εξαιτίας του αυξημένου ρεύματος μετανάστευσης και επειδή οι άνθρωποι που ζούν επί χρόνια στον τόπο μας δεν μπορούν να δεχτούν εύκολα ανάμεσά τους άτομα με διαφορετικό πολιτισμό, θρησκεία και κουλτούρα. Και αυτό το επιχείρημα δεν με πείθει. Θα είχε λογική αν οι μετανάστες απειλούσαν τους ντόπιους με την παρουσία τους. Ομως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, οι ντόπιοι εκμεταλλεύονται συνήθως τους μετανάστες, ή αμοίβονται πολύ υψηλοτέρα σε σχέση με αυτούς για την ίδια εργασία.

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην ρατσιστική ηλιθιότητα να δηλητηριάσει τον τόπο μας. Ολοι οι άνθρωποι έχουμε ίσα δικαιώματα , ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, φύλο ή χρώμα. Ολοι οι άνθρωποι δικαιούνται να διεκδικήσουν το μέλλον που επιλέγουν...

Τοπάραπάνω άρθρο γράφτηκε για ένα περιοδικό χορού με τον τίτλο The dance way. Η συντακτική ομάδα μας αποτελείτω από κορίτσια των 12 και 13 που γράφαμε με την ψευδέσθηση ότι θα μπορούσαμε να ακουστούμε! 

Δεν πιστεύω ότι πετύχαμε κάτι πέραν μιας προσωπικής εκτόνωσης όμως πάντα ελπίζω στην πραγμάτωση των ουτοπικών ενείρων μας!

13η Πλατφόρμα Σύγχρονου χορού!

Φέτος, το 2013 είχαμε την 13η πλατφόρμα σύγχρονου χορού. Άτυχος αριθμός το 13, ατυχείς και οι θεατές μια και τα όσα παρουσιάστηκαν θα τα χαρακτήριζα επιεικώς «ατυχή»! Είχα λοιπόν την «ατυχία» να παρακολουθήσω τη δεύτερη μέρα της πλατφόρμας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή! 

Με μία, μικρή, καθυστέρηση ενός εικοσαλέπτου ξεκίνησε το πρώτο κομμάτι. Δεκαέξι υπέροχα λεπτά για αρχή, για να τα διαδεχθεί… η «ατυχία» που λέγαμε. Μετά λοιπόν, από μια χορογραφία προσεγμένη στη λεπτομέρεια, σχεδόν χωρίς ψεγάδι, ανεχτήκαμε, το επόμενο κομμάτι.

Είχα παραλείψει να κοιτάξω τι έγραφε το πρόγραμμα για τη συγκεκριμένη παρουσίαση, αργότερα που το κοίταξα ανακάλυψα ότι οι μετατοπίσεις της κοπέλας στη σκηνή ήταν, κατά αυτήν, η σύνδεση του σύγχρονου χορού με το χιπ χοπ. Προς στιγμήν ένιωσα τον εγκέφαλό μου άδειο μιας και δεν είχα καταλάβει καθόλου το θέμα, από τα όσα είδα, αλλά από τα σχολεία των άλλων συνειδητοποίησα πως δεν ήμουν η μόνη που μετανάστευσε ο εγκέφαλός της! Οφείλω φυσικά να ομολογήσω ότι σαφώς και είχε καλά στοιχεία που ίσως να εκτιμούσα περισσότερο αν με ενέπνεε το, κατ’ εμένα, ανύπαρκτο θέμα. Και επειδή από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, το γεμάτο απορία «φωνήεν» που ακούστηκε από το στόμα ενός μωρού εξέφρασε περιεκτικότατα και τις δικές μου εντυπώσεις!

Περιμένοντας λοιπόν κάτι που ίσως να μπορούσα να συγκρίνω με το πρώτο κομμάτι διάβασα στο πρόγραμμα το ανεξήγητο κειμενάκι της επόμενης «καλλιτέχνιδας»

Οι ελπίδες μου για κάτι αξιόλογο με εγκατέλειψαν όταν οι χορευτές εισέβαλαν δυναμικά στη σκηνή, πολύ δυναμικά, τόσο που το άγχος των παρασκηνίων ήταν φανερό, όπως και η έξαψη που προκαλεί αυτό, αφού ήταν τόση που τους ανάγκασε να βγάλουν τα ρούχα τους! Αφού παρουσίασαν κάτι το ακόμα πιο ανεξήγητο απ’ ότι η κοπέλα που πίστευε πως συνέδεσε το χιπ χοπ με το σύγχρονο, αφού φανερά είχαν κουραστεί, κρίνοντας από τις «καλλιτεχνικότατες» αναπνοές τους, εξέλαβαν το ένθερμο χειροκρότημα του ενθουσιώδους κοινού!
Τόσο ένθερμο ήταν που το άτομο που θα έκλεινε την κουρτίνα της σκηνής ήταν τόσο απασχολημένος με το να χειροκροτεί που δεν μπορούσε να την κλείσει αμέσως όπως στα άλλα κομμάτια.

Το επόμενο κομμάτι μπορώ να πω πως ήταν σαφώς καλύτερο. Ξεκίνησε ωραία, αναπτερώθηκαν λοιπόν οι ελπίδες μου! Ήταν τελικά χρήσιμο, θύμιζε τόσο ερασιτεχνική παράσταση που θα ταίριαζε στην επόμενη παράσταση της σχολής μας. Ήταν βέβαια καλοί οι χορευτές όμως… Το θέμα ήταν ωραία γραμμένο, καλό θα ήταν ο χορογράφος να έγραφε μία ωραία έκθεση με αυτό μιας και θα ήταν λιγότερο μπερδεμένη από την, σχετικά καλοφτιαγμένη, σαλάτα που είδαμε!

Οι χορευτές που αποτέλεσαν το φινάλε της βραδιάς, ήξεραν καλά, αν μη τι άλλο, να χρησιμοποιούν τη σκηνή! Τόσο καλά που βρήκαν τη μέση της και δεν την άφησαν μέχρι και το τέλος του κομματιού. Ήταν μια ωραία ιδέα, παρατραβηγμένη όμως, το μπιτ μποξ χτυπούσε για αρκετή ακόμα ώρα στον άδειο πια εγκέφαλό μου.

Φυσικά τα όσα είδα φάνταζαν γεμάτα δημιουργικότητα μετά τα όσα άκουσα περί αντιγραφών και λευκών tutu τις άλλες δύο νύχτες της πλατφόρμας!

Άτυχος αριθμός το 13, δε νομίζετε?