Μερικοί άνθρωποι είναι η ανευθυνότητα προσωποποιημένη.
Είναι απαράδεκτο να αμελείς μία υποχρέωση αλλά κατανοητό. Αυτό που αδυνατώ να
κατανοήσω είναι η αναισθησία που διακατέχει κάποιους σε περιπτώσεις που η δική
τους αμέλεια στοιχίζει σε άλλους!
Τρανό παράδειγμα λοιπόν ανευθυνότητας συνοδευόμενης από
αναισθησία είναι και η σημερινή μου εμπειρία σε μία εξέταση. Μετά από πολλά
τηλεφωνήματα και πολλά mail ώστε
να επιβεβαιώσω πως η περσινή «αμέλεια» δε θα επαναληφθεί» είχα πειστεί πια πως
αυτή τη φορά θα έχω όντως μεγεθυμένο γραπτό. Όπως αντιλαμβάνεστε τελικά μου
δόθηκε το γραπτό με τα μικρά γράμματα εκ των οποίων μπορούσα να διαβάσω μόνο τα
κεφαλαία. Όταν το ανέφερα στην «υπεύθυνη» μου δήλωσε ότι δεν την ενημέρωσαν και
θα πήγαινε αμέσως να διευθετήσει το θέμα. Μετά από είκοσι λεπτά αγχωτικής
αναμονής η «υπεύθυνη» έφτασε με μερικές κόλλες διπλάσιου μεγέθους. Τελικά είχε
μάλλον μεγεθύνει μόνο το χαρτί από Α4 σε Α3 αφού τα γράμματα εξακολουθούσαν,
για μένα, να αποτελούν γραμμούλες και κύκλους μπερδεμένα μεταξύ τους. Τελικά στα
σαράντα λεπτά μετά την έναρξη της εξέτασης ξεκίνησα κι εγώ να γράφω. Ευτυχώς ο
χρόνος που έχασα μου δόθηκε στο τέλος. Οφείλω να ομολογήσω ότι η εμπειρία αυτή
παρά τα νεύρα και την αναστάτωσή μου ήταν κάπως καλύτερη από το αμετακίνητο βλέμα
της κυρίας με την οποία είχα απομονωθεί σε ένα δωμάτιο για να γράψω πέρσι.
Βλέπετε εγώ και η ανευθυνότητα των ατόμων αυτών είχαμε ξαναγνωριστεί. Απλά φέτος
χρησιμοποίησα ως αίθουσα αναμονής μέχρι να γράψω την αίθουσα όπου βρίσκονταν
και οι υπόλοιποι εξεταζόμενοι, φαντάζομαι για πρωτοτυπία.
Η «υπεύθυνη» προσπάθησε να φανεί ειλικρινής όταν απολογήθηκε
για το γεγονός και «ευχήθηκε ολόψυχα» να τα πήγα καλά στην εξέτασή μου. Δεν
ήθελε όπως καταλαβαίνετε «να το κάνω θέμα». Δυστυχώς είναι τόσο καλή ηθοποιός
όσο και υπεύθυνο άτομο!
Εν τέλει κατέληξα να αλλάζω τη γνώμη μου σε ότι αφορά το
γεγονός ότι η ενσυναίσθηση και η κατανόηση αποτελούν φυσικά χαρακτηριστικά κάθε
ανθρώπου. Απλά καλό θα ήταν όσοι δεν διακατέχονται από αυτά να αποφεύγουν να
εμπλέκονται στην εκπαίδευση αφού αυτό μας στοιχίζει.
No comments:
Post a Comment