ΕΡΤ....

Καιρός να αποκτήσουμε περισσότερες γνώσεις περί χούντας

Θυμάστε κάποτε, όχι πολύ παλιά, πριν πέντε έξι χρόνια, στο δημοτικό που μας μιλούσαν για τη γιορτή του πολυτεχνείου; Θυμάστε που μας εξηγούσαν με απλά λόγια γιατί και πώς? Που μας λέγανε για τη χούντα σαν κάτι που πέρασε; Που μας μιλούσαν για τη δημοκρατία σαν κάτι αυτονόητο και ακατάλυτο; Θυμάστε; Ε ψέματα μας λέγανε τελικά…

Δυστυχώς εμείς στο δημοτικό δε δίναμε και πολύ σημασία σ’ αυτά, έτσι είπε και η ελληνική κυβέρνηση «δεν κλείνουμε την ΕΡΤ να μάθουν και τα παιδάκια τι είναι χούντα;» Γιατί αυτό είναι και το μόνο που θα κερδίσουμε με το κλείσιμο της ΕΡΤ, εξαίροντας πάντα τα λαϊκά άσματα που είχαμε μία ελπίδα να μην αποστηθίσουμε. 

Για σας που αμφιβάλλετε για το κατά πόσον το γεγονός αποτελεί κατάλυση της δημοκρατίας ας πάρουμε τα γεγονότα απ’ την αρχή. Σας θυμίζει κάτι η ξαφνική εξουσιοδότηση στα ΜΑΤ ώστε να κλειδώσουν τους πομπούς; Σας θυμίζει κάτι η, από αστυνομικούς, εκκένωση της ΕΡΤ; Σας θυμίζει κάτι η οριακά συνταγματική απόφαση της κυβέρνησης που δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει κανέναν; Σας θυμίζει αυτά που μαθαίναμε στο δημοτικό ε;

Και εδώ είναι που αναρωτιόμαστε τι απέγινε ο πολιτισμός… ο πολιτισμός αυτών που θεωρούν πώς το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι θετικό γεγονός αφού θα πληρώνουν 4 ευρώ λιγότερα κάθε μήνα, λέμε τώρα, θετικό αφού δεν θα υπάρχει, λένε, κατευθυνόμενη ενημέρωση από την κυβερνητική ραδιοτηλεόραση γιατί ως γνωστόν τους ιδιωτικούς σταθμούς χαρακτηρίζει απόλυτη αμεροληψία έτσι; Εσείς που ασπάζεστε τις πιο πάνω απόψεις μπορείτε ελεύθερα να γιορτάσετε το γεγονός παρακολουθώντας ξανά και ξανά επαναλήψεις των ίδιων σειρών, ενημερωθείτε για το φλέγον ζήτημα «τι φόραγε η κάθε ξανθιά χθες στο πάρτυ που πήγε» και μάθετε το μέλλον σας από τους αστρολογικούς χάρτες των πρωινάδικων, αν προσέξετε καλά στο βάθος των αστερισμών το μέλλον διαγράφετε ιδιαίτερα χλωμό.

Κι εμείς, εδώ στην Κύπρο, που αιώνες τώρα ακολουθούμε βήμα, βήμα τα χνάρια της Ελλάδας ας ετοιμαστούμε να καλωσορίσουμε κι εμείς σε μερικά χρόνια το νέο καθεστώς.  

Εύχομαι λοιπόν τα περαστικά μου στον ελληνικό πολιτισμό και τα συλλυπητήρια μου στην δημοκρατία! 

Ανευθυνότητα συνοδευόμενη από ανεσθησία

Μερικοί άνθρωποι είναι η ανευθυνότητα προσωποποιημένη. Είναι απαράδεκτο να αμελείς μία υποχρέωση αλλά κατανοητό. Αυτό που αδυνατώ να κατανοήσω είναι η αναισθησία που διακατέχει κάποιους σε περιπτώσεις που η δική τους αμέλεια στοιχίζει σε άλλους!

Τρανό παράδειγμα λοιπόν ανευθυνότητας συνοδευόμενης από αναισθησία είναι και η σημερινή μου εμπειρία σε μία εξέταση. Μετά από πολλά τηλεφωνήματα και πολλά mail ώστε να επιβεβαιώσω πως η περσινή «αμέλεια» δε θα επαναληφθεί» είχα πειστεί πια πως αυτή τη φορά θα έχω όντως μεγεθυμένο γραπτό. Όπως αντιλαμβάνεστε τελικά μου δόθηκε το γραπτό με τα μικρά γράμματα εκ των οποίων μπορούσα να διαβάσω μόνο τα κεφαλαία. Όταν το ανέφερα στην «υπεύθυνη» μου δήλωσε ότι δεν την ενημέρωσαν και θα πήγαινε αμέσως να διευθετήσει το θέμα. Μετά από είκοσι λεπτά αγχωτικής αναμονής η «υπεύθυνη» έφτασε με μερικές κόλλες διπλάσιου μεγέθους. Τελικά είχε μάλλον μεγεθύνει μόνο το χαρτί από Α4 σε Α3 αφού τα γράμματα εξακολουθούσαν, για μένα, να αποτελούν γραμμούλες και κύκλους μπερδεμένα μεταξύ τους. Τελικά στα σαράντα λεπτά μετά την έναρξη της εξέτασης ξεκίνησα κι εγώ να γράφω. Ευτυχώς ο χρόνος που έχασα μου δόθηκε στο τέλος. Οφείλω να ομολογήσω ότι η εμπειρία αυτή παρά τα νεύρα και την αναστάτωσή μου ήταν κάπως καλύτερη από το αμετακίνητο βλέμα της κυρίας με την οποία είχα απομονωθεί σε ένα δωμάτιο για να γράψω πέρσι. Βλέπετε εγώ και η ανευθυνότητα των ατόμων αυτών είχαμε ξαναγνωριστεί. Απλά φέτος χρησιμοποίησα ως αίθουσα αναμονής μέχρι να γράψω την αίθουσα όπου βρίσκονταν και οι υπόλοιποι εξεταζόμενοι, φαντάζομαι για πρωτοτυπία.

Η «υπεύθυνη» προσπάθησε να φανεί ειλικρινής όταν απολογήθηκε για το γεγονός και «ευχήθηκε ολόψυχα» να τα πήγα καλά στην εξέτασή μου. Δεν ήθελε όπως καταλαβαίνετε «να το κάνω θέμα». Δυστυχώς είναι τόσο καλή ηθοποιός όσο και υπεύθυνο άτομο!    

Εν τέλει κατέληξα να αλλάζω τη γνώμη μου σε ότι αφορά το γεγονός ότι η ενσυναίσθηση και η κατανόηση αποτελούν φυσικά χαρακτηριστικά κάθε ανθρώπου. Απλά καλό θα ήταν όσοι δεν διακατέχονται από αυτά να αποφεύγουν να εμπλέκονται στην εκπαίδευση αφού αυτό μας στοιχίζει.